W niniejszym dziale pragniemy zajmować się prezentacją krótkich prostych zagadnień z dziedziny prawa gospodarczego i handlowego oraz prezentacją najnowszych tendencji w orzecznictwie Sądu Najwyższego, Naczelnego Sądu Administracyjnego i Trybunału Konstytucyjnego w tej materii:

1.  Wiele problemów praktycznych rodzi określenie momentu zapłaty w sytuacji gdy strony nie określą tego w umowie (nie zdefiniują tego co rozumieją pod pojęciem momentu zapłaty), albo gdy zapłata dotyczy wierzytelności pozaumownych, czy należności sądowych w toczącym się postępowaniu dokonywanych przy wykorzystaniu bankowego polecenia przelewu, czyli polecenia klienta do tego aby bank obciążył określoną kwotą jego rachunek bankowy i jednocześnie zasilił rachunek bankowy osoby trzeciej. Najczęściej przyjmuje się, iż momentem zapłaty jest chwila dokonania dyspozycji przelewu, czy też obciążenia rachunku wydającego dyspozycję. Poniżej prezentujemy dwa dość charakterystyczne orzeczenia w tej materii:

Postanowienie NSA (N) z 2006-08-31 I FSK 1219/05 Legalis 

„Skoro o zachowaniu terminu zakreślonego przez sąd na dokonanie wpłaty, decyduje data złożenia zlecenia przez stronę w banku, to taka sama zasada powinna dotyczyć również instytucji finansowych, działających na podstawie zawartych z bankami umów świadczenia usług pośrednictwa w czynnościach bankowych. Ponadto skoro dowodem zachowania terminu jest odcisk stempla bankowego na poleceniu przelewu, to nie ma podstaw by inaczej traktować odcisk stempla należący do właściwie umocowanej do działania w imieniu banku instytucji finansowej.”

Uchwała SN z 2003-06-25 III CZP 28/03 Orzecznictwo Sądu Najwyższego Izba Cywilna 2004/5/71/24 

„Datą uiszczenia opłaty sądowej w drodze przelewu bankowego dokonanego w banku zagranicznym - w sytuacji, w której rachunek bankowy właściwego sądu został uznany kwotą tej opłaty przez bank krajowy będący bankiem korespondentem banku zagranicznego - jest data otrzymania przez bank krajowy polecenia rozliczeniowego, przekazanego przez bank zagraniczny celem realizacji polecenia przelewu.”

2. Bardzo istotnym pojęciem w praktyce obrotu gospodarczego jest pojęcie tajemnicy przedsiębiorstwa, które odnosi się do ujawniania takich informacji dotyczących prowadzenia przez dany podmiot działalności gospodarczej, których ujawnienie może godzić w jego interesy. Na tym tle także zapadło kilka ważnych orzeczeń uznających ujawnienie tajemnicy przedsiębiorstwa za czyn nieuczciwej konkurencji i definiujących to pojęcie

Wyrok Zespołu Arbitrów przy UZP 2006-06-09, UZP/ZO/0-1625/06

Opubl: Legalis

„1. Wyszczególnienie kosztów działania, w szczególności kosztów badań i logistyki oraz marży stosowanej przez przedsiębiorstwo należy uznać za informację organizacyjną przedsiębiorstwa, która nie jest ujawniana do wiadomości publicznej. Żaden bowiem podmiot działający na rynku konkurencyjnym nie ujawnia szczegółów dotyczących stosowanej przez siebie marży, w związku z czym spełnione są dwie przesłanki uznania tego rodzaju informacji za tajemnicę przedsiębiorstwa, a mianowicie nie ujawnienie do wiadomości publicznej oraz fakt że informacja odnosi się do organizacji przedsiębiorstwa. Zastrzeżenie zakazu ujawniania wymienionych informacji w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego należy potraktować jako spełnione trzeciej przesłanki uznania informacji za tajemnicę przedsiębiorstwa tj. podjęcie przez przedsiębiorcę działań niezbędnych do zachowania jej poufności.

 2. Zapis art. 96 ust. 4 dotyczący konieczności zastrzeżenia przez wykonawcę zakazu udostępnienia informacji przed upływem terminu składania ofert dotyczy wyłącznie takich informacji, które są zamawiającemu przed tym terminem udostępnione, nie zaś informacji, które zostaną mu przekazane później. Założenie, zgodnie z którym dla skuteczności utajnienia informacji składanych po otwarciu ofert konieczne jest zastrzeżenie złożone przed otwarciem ofert, oznaczałoby że ustawodawca zmusza wykonawcę do przewidywania z góry jakie informacje mogą być od niego wymagane po otwarciu oferty i zastrzeżenia przed terminem składania ofert wszelkich tych ewentualnie żądanych informacji. Warunek taki jest niemożliwy do spełnienia - wykonawca bowiem nie może z góry przewidzieć jakich informacji zażąda od niego zamawiający (np. w ramach wyjaśnienia treści oferty).”

3. Prokura jest najpełniejszym ze znanych polskiemu prawu gospodarczemu pełnomocnictw. Upoważnia ona do dokonywania wszelkich czynności sądowych i pozasądowych, prawnych i faktycznych w imieniu podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą (przedsiębiorcy). Problemem praktycznym była ewentualna dopuszczalność jej ograniczeń. W tej materii bardzo istotnym orzeczeniem jest to, które cytujemy poniżej:

Uchwała Sądu Najwyższego - Izba Cywilna z 2001-04-27, III CZP 6/01

Opubl: Orzecznictwo Sądu Najwyższego Izba Cywilna rok 2001, Nr 10, poz. 148, str. 33

„Dopuszczalne jest udzielenie prokury jednej osobie z zastrzeżeniem, że może ona działać tylko łącznie z członkiem zarządu spółki lub wspólnikiem.”

Zapraszamy Państwa do zapoznania się z nowościami Naszej Kancelarii

        Radca Prawny Jacek Kotowicz

 

Copyright©2011 Krzysztof Kołodziejczak