PRAWO PODATKOWE
Doniosłe zmiany w podatkach w 2010 roku (PIT)
Nadchodzi
kwiecień – coroczny czas rozliczenia z Fiskusem, toteż niniejszym pozwalamy
sobie przybliżyć nieco obowiązujące zmiany w ustawie o podatku dochodowym od
osób fizycznych, które mogą się przydać przy wypełnianiu PIT-a w tym roku.
Zmiany w
podatkach dochodowych: PIT 2010. Większość zmian w podatku dochodowym od osób
fizycznych ma swoje odbicie w przepisach ustawy
o podatku dochodowym od osób
prawnych. Są też takie zmiany, które
ze względu na swoją specyfikę i adresata
dotyczą tylko podatników PIT. Przykładowo, „sierpniowa” nowelizacja ustawy o
PIT zwolniła z podatku świadczenia pieniężne, które pracodawca wypłaca
pracownikowi
z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych.
1.
Opodatkowanie wypłat z ZFŚS
Według art.
21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa
o PIT), jeżeli wartość rzeczowych świadczeń otrzymywanych przez pracownika z
ZFŚS nie przekracza rocznie kwoty 380 złotych, to takie świadczenie nie podlega
opodatkowaniu. Na mocy nowelizacji ustawy o PIT katalog świadczeń zwolnionych z
PIT poszerzył się o świadczenia pieniężne. Nowe zwolnienie ma zastosowanie do
dochodów uzyskanych od 1 stycznia 2009 r. Co jednak w sytuacji, gdy wartość
świadczenia przekroczy roczny limit? W tym wypadku pracodawca będzie
zobowiązany do pobrania i odprowadzeni podatku dochodowego od nadwyżki.
Opodatkowaniu, bez względu na wartość, nadal podlegają bony, talony i inne
znaki uprawniające do wymiany na towary lub usługi.
Warto dodać,
że zgodnie art. 21 ust. 1 pkt. 26 ustawy o PIT z opodatkowania podatkiem
dochodowym zwolnione są zapomogi z tytułu indywidualnych zdarzeń losowych,
klęsk żywiołowych, długotrwałej choroby lub śmierci
do wysokości
nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł. Zwolnienie dotyczy również
dopłaty do:
- wypoczynku
zorganizowanego przez podmioty prowadzące działalność w tym zakresie, w
formie wczasów, kolonii, obozów i zimowisk, w tym również połączonego z
nauką, pobytu na leczeniu sanatoryjnym, w placówkach
leczniczo-sanatoryjnych, rehabilitacyjno-szkoleniowych i
leczniczo-opiekuńczych, oraz
- przejazdów
związanych z tym wypoczynkiem i pobytem na leczeniu - dzieci i młodzieży
do lat 18 - niezależnie od wysokości tych świadczeń. O tym z kolei
stanowi art. 21 ust. 1 pkt. 78 ustawy.
Informacja za Rzeczpospolitą
W niniejszym dziale pragniemy zajmować się prezentacją krótkich prostych
zagadnień dotyczących polskiego prawa podatkowego oraz tendencji
w orzecznictwie: Naczelnego Sądu Administracyjnego i Trybunału
Konstytucyjnego w tej materii:
1. Jednym z kluczowych źródeł problemów prawo podatkowych
związanych z tym,
w jaki sposób i jakim podatkiem jest problem opodatkowania
tak zwanych usług pośrednictwa finansowego. Na tym tle wyrażono bardzo wiele
poglądów
w orzecznictwie. Skupiały się one głównie na tym, czy dana czynność
opodatkowana jest podatkiem od towarów i usług (VAT), czy też podatkiem od
czynności cywilnoprawnych. Do takich z pewnością zaliczyć należy nabywanie
wierzytelności oraz udzielanie pożyczek
Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego siedziba w Opolu z 2008-12-17, I SA/Op
346/08
Opubl: Jurysdykcja Podatkowa rok 2009, Nr 2, str. 86
„1) Należy
uznać, że nabywanie przez spółkę wierzytelności w formie cesji bezwarunkowej w
celu ich windykacji w imieniu własnym spółki i na jej rachunek, stanowi usługę
w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Przy czym dla opodatkowania
powyższej czynności bez znaczenia pozostaje fakt, że są to wierzytelności
trudne, obciążone niskim ryzykiem wypłacalności dłużnika.
2)
Powyższa usługa nie stanowi usługi ściągania długów, przez którą należy
rozumieć transakcję 2 podmiotów, w wykonaniu której usługodawca zobowiązuje się
do ściągnięcia długu w zamian za wynagrodzenie. Konsumentem usługi
(usługobiorcą) jest ten podmiot, który korzysta z usługi wykonywanej przez
kontrahenta, co oznacza, że usługodawca ściąga dług dla usługobiorcy, a nie dla
siebie.”
2. Kolejnym dość poważnym problemem obok cesji wierzytelności
było opodatkowanie transakcji wymiany waluty. Problem ten zdaje się obecnie być
już rozstrzygnięty przez orzecznictwo polskie i orzecznictwo ETS. Mianowicie
jasnym wydaje się, iż nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT usługi wymiany
waluty.
Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego siedziba w Warszawie
z 2008-06-24, III
SA/Wa 480/08
Opubl: Monitor Podatkowy rok 2008, Nr 9, str. 3
„1. VATU nie
zawiera szczególnego przepisu, który wprost określałby podstawę opodatkowania
dla usług świadczonych przez bank, polegających na pośrednictwie przy sprzedaży
walut. Wspomniane usługi polegają na tym, że bank nabywa i sprzedaje waluty,
nie pobierając prowizji od kupujących ani też od sprzedających.
2.
Brak przepisu, o którym mowa powyżej, powinien zostać uzupełniony
w drodze
prowspólnotowej wykładni prawa krajowego, uwzględniającej orzecznictwo ETS.
3.
Błędne jest stanowisko organów podatkowych przyjmujące, że w opisanym stanie
faktycznym podstawą opodatkowania jest cena sprzedaży waluty pobierana od
nabywcy.
4. W
przypadku opisanych usług pośrednictwa przy wymianie walut podstawę
opodatkowania stanowi ogólny dodatni wynik banku, zrealizowany w danym okresie
na transakcjach sprzedaży i zakupu. Wynik ten jest rezultatem tzw. spreadu,
czyli różnicy między kursem kupna a sprzedaży.”
3. Bardzo ostatnio popularne są gry
w tak zwanych kasynach internetowych i uczestnictwo w zakładach
organizowanych przez internetowych bukmacherów. Opinie w tej sprawie są niezwykle
podzielone (niektórzy autorzy opowiadali się nawet za tym, iż takie
uczestnictwo może wypełniać znamiona przestępstwa skarbowego). Obecnie dominuje
jednak podejście proeuropejskie, które uzależnia ewentualną odpowiedzialność i
zarazem sposób opodatkowania od miejsca dokonania transakcji.
Poniżej
prezentujemy swoje przykładowe stanowisko:
Organizator gry jest spółką mającą siedzibę na terytorium Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, które jest podobnie jak Rzeczpospolita Polska członkiem Wspólnot Europejskich. Działa on na zasadach określonych normami prawa brytyjskiego. Posiada on wszelkie tamtejszym prawem wymagane licencje do organizowania gier hazardowych. Posiada także licencję na prowadzanie takich gier na całym terytorium Wspólnot Europejskich. Serwer przy użyciu, którego prowadzona i organizowana jest gra jest wprawdzie położony na terytorium Zjednoczonego Królestwa, jednakże wpłata kaucji uprawniającej do podjęcia gry następuje na rachunek polskiego oddziału tejże spółki znajdujący się w banku polskim. Wpłata kaucji ma nastąpić z mojego osobistego rachunku bankowego na w/w rachunek. Oba są prowadzone przez bank polski. Wypłata ewentualnej wygranej następować ma także z rachunku znajdującego się w banku polskim na rachunek mój osobisty znajdujący się w baku polskim. W mojej opinii powyższe zatem z pewnością nie będzie realizacją znamion czynu określonego w art. 107 § 2 kks. Nie nastąpi bowiem udział na terytorium RP w zagranicznej grze losowej, albowiem wpłata kaucji uprawniającej do wzięcia udziału w grze nastąpi z rachunku położonego w banku polskim na rachunek położony w banku polskim polskiego oddziału organizatora gry. Gra organizowana będzie przez spółkę uprawnioną do jej organizowania na całym terytorium WE, a więc także uprawnionej do jej organizowania w Polsce. Wypłata wygranej ma nastąpić z rachunku położonego w banku polskim należącego do polskiego oddziału organizatora w polskich złotych na rachunek także położony w Polsce. Wprawdzie siedziba główna organizatora mieści się poza terytorium RP, lecz w kraju WE i jest organizowana przez polski oddział. Znaczenie zasadnicze ma zatem miejsce uiszczenia kaucji - de facto zawarcia umowy o udział w grze i miejsce wypłaty wygranej - de facto miejsce spełnienia świadczenia wynikającego z tej gry czyli miejsce wykonania umowy. Umowę wykona oddział polski organizatora. Użycie zaś w samej grze serwera położonego poza terytorium RP ma jedynie znaczenie techniczne. Gra zatem odbywać się będzie w Polsce, wykonanie i zawarcie umowy o grę nastąpi w Polsce, zaś umowę wykona oddział polski organizatora gry. Ponadto organizator jest uprawniony także do organizowania gier hazardowych także na terytorium RP (jako członka WE). Miejscem organizacji gry zatem jest miejsce zawarcia i wykonania umowy o grę, a więc miejsce położenia rachunków bankowych, z których dokonywane będą wpłaty kaucji i wypłaty wygranej. Skoro jest tak, to wygrana w grze losowej zostanie wypłacona przez podmiot mający siedzibę na terytorium Unii Europejskiej, będzie prowadzona przez ten podmiot zgodnie z przepisami obowiązującymi w kraju siedziby - członku Unii Europejskiej, przez podmiot uprawniony i jeżeli jej wartość nie przekroczy kwoty 2 280 zł objęta jest zwolnieniem podatkowym wynikającym z art. 21 ust. 1 pkt. 6a ustawy o podatku.
OPINIA PRAWNA W SPRAWIE ZAKRESU ZWROTU
KOSZTÓW NAUKI DZIECI ŻOŁNIERZA ZAWODWEGO PEŁNIĄCEGO ZAWODOWĄ SŁUŻBĘ WOJSKOWĄ
POZA GRANICAMI KRAJU
Zakresem opiniowanego zagadnienia jest rozwiązanie zawarte w
§ 14 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 25 maja 2004 roku w sprawie pełnienia
zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa (Dz. U. Nr 140, poz. 1479, ze
zm.) w brzmieniu aktualnym nadanym rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 04
marca 2008 roku zmieniającym rozporządzenie w sprawie pełnienia służby poza
granicami państwa (Dz. U. Nr 53, poz. 313)
STAN FAKTYCZNY:
Syn zainteresowanych uczęszcza do Saint Dominic’s
Interntaional School, która nie zatrudnia nauczyciela języka polskiego,
prowadzi zaś jedynie koordynację nauczania i pobiera opłatę za nauczanie 6
przedmiotów, a w tym języka polskiego, który jest objęty programem i stanowi
obowiązkowy przedmiot maturalny. Jednocześnie zainteresowani zmuszeni byli
znaleźć nauczyciela posiadającego uprawnienia
w zakresie egzaminu IB (matura
międzynarodowa). Szkoła została wyznaczona decyzją Ministra Obrony Narodowej
jako szkoła szczebla średniego, z tytułu nauki w której przysługuje żołnierzowi
zawodowemu zwrot poniesionych na ten cel kosztów.
W szkole ponadto poza odpłatnością za naukę osobno pobierane
są opłaty za tak zwane testy kompetencyjne, które mają charakter obowiązkowy.
Złożenie egzaminu maturalnego jest warunkiem koniecznym
ukończenia szkoły,
co jest oczywiste.
W związku z uzyskaniem odmowy zwrotu kosztów nauki języka
polskiego oraz
co istotne zwrotu opłaty egzaminacyjnej z tytułu matury i testów
kompetencyjnych, zainteresowani zwrócili się o zajęcie stanowiska w przedmiocie
zasadności tej odmowy ze strony właściwych organów wojskowych.
STAN PRAWNY:
W omawianej kwestii zastosowanie znajduje:
- art. § 14 ust. 1 – 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 25 maja 2004 roku
w
sprawie pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami kraju (Dz. U. Nr
140, poz. 1479, ze zm.) w jego brzmieniu nadanym przez § 1 pkt. 8
rozporządzenia zmieniającego wskazanego wyżej (Dz. U. Nr 53, poz. 313)
KONKLUZJA:
Zgodnie z § 14 ust. 1 cytowanego wyżej rozporządzenia Rady
Ministrów w jego aktualnym brzmieniu, żołnierzowi wyznaczonemu do pełnienia
zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa przysługuje, zwrot opłat za
naukę dzieci w szkole typu podstawowego, gimnazjalnego i średniego, z wyjątkiem
studiów wyższych. Wskazanej przez szefa (dyrektora, dowódcę, komendanta)
jednostki organizacyjnej finansującej pełnienie służby poza granicami państwa w
uzgodnieniu ze Szefem Sztabu Generalnego WP lub dyrektorem, o którym mowa w § 8
ust. 2 (departamentu MON organizującego pełnienie służby poza granicami
państwa).
§ 14 ust. 3 cytowanego rozporządzenia zawiera wyłączenia z
obowiązku pokrywania kosztów nauki – nie podlega zwrotowi na pisemny i
udokumentowany wniosek żołnierza:
- koszt podręczników
- przyborów szkolnych
- odzieży szkolnej
- wyżywienia
- indywidualnych dojazdów do szkoły
- opłaty za zajęcia ponadobowiązkowe
- wycieczki ponadobowiązkowe
Ustępy kolejne, to jest od 4-7 nie mają w sprawie znaczenia.
Nawiązując do stanu faktycznego niniejszej sprawy należy
zauważyć, iż syn zainteresowanych odbywa naukę w szkole wskazanej decyzją
organu upoważnionego do wskazywania takiej szkoły w oparciu § 8 ust. 2
cytowanego rozporządzenia.
W ramach programu nauczania w tej szkole, który
musiał być przecież być znany
w chwili podejmowania decyzji o wskazaniu tej
szkoły jako właściwej dla nauczania dzieci żołnierzy pełniących zawodową służbę
wojskową poza granicami państwa, jest język polski, który jest przedmiotem
obowiązkowym w tej szkole. Koszty nauki języka polskiego zatem jako przedmiotu
obowiązkowego nie mieszczą się w kategorii wyłączeń, o których mowa w § 14 ust.
3 omawianego rozporządzenia. Zainteresowani nie ubiegają się bowiem ani o zwrot
kosztów podręczników, ani przyborów szkolnych, ani odzieży szkolnej, ani
wyżywienia, czy indywidualnych dojazdów do szkoły,
nie żądają także zwrotu
opłaty za zajęcia ponadobowiązkowe, albowiem język polski jest obowiązkowym
przedmiotem programowym, zaś jego zaliczenie warunkuje ukończenie szkoły. Zwrot
kosztów nauczania przedmiotów obowiązkowych, nie jest
w świetle § 14 ust. 1
uzależniony od szczególnej formy nauczania. O tym zaś, czy dany przedmiot jest
obowiązkowy, czy też nie, decyduje wyłącznie program nauczania w danej szkole,
o ile jest to tak jak w niniejszym przypadku szkoła wskazana przez właściwy
organ. Stąd jedynie w kategoriach nieporozumienia należy traktować odmowę
zwrotu kosztów nauczania języka polskiego syna zainteresowanych.
W świetle § 14 ust. 1 i 3 należy także zauważyć, iż zwrotowi
jako koszty nauki podlegają także wszelkie poniesione koszty egzaminów
obowiązkowych objętych programem nauczania jeżeli są one odpłatne osobno.
Dzieje się tak dlatego, iż Rada Ministrów w rozporządzeniu nie określa tego aż
tak szczegółowo i nie wyodrębnia kosztów egzaminów obowiązkowych jako nie
podlegających zwrotowi w ust. 3 § 14. Należy bowiem zauważyć, iż wyliczenie z §
14 ust. 3 ma charakter katalogu zamkniętego (enumeracja zupełna), a więc
dokonując jego interpretacji a contrario (poprzez przeciwieństwo), należy
uznać, iż skoro jakaś odpłatność nie została wymieniona jako nie podlegająca zawrotowi
na rzecz zainteresowanego w ust. 3 § 14, to podlega zwrotowi. Nie podlegają
bowiem zwrotowi wyłącznie te wymienione w § 3 ust. 14, nie inne. Powyższe jest
niezależne od uznania organów wojskowych. Zwrot zaś kosztów w przypadku
udokumentowania wniosku, jest jedyną przesłanką dokonania ich zwrotu.
Odnośnie egzaminu maturalnego, należy zauważyć, iż jeżeli
jest to egzamin obowiązkowy, to jest uzależnione od jego pozytywnego złożenia
jest ukończenie nauki w szkole, jako iż jego koszt poniesiony przez
zainteresowanego nie jest objęty wyłącznie z ust. 3 § 14 rozporządzenia, to
niezależnie od uznania organów wojskowych i niezależnie od tego, czy w kraju ma
on charakter odpłatny, czy też nie, koszty poniesione na opłatę egzaminacyjną,
podlegają zwrotowi zainteresowanego, albowiem jest to element kosztów
obowiązkowego nauczania w szkole wyznaczonej przez właściwy organ wojskowy
Reasumując, na przedstawione pytanie, to jest czy opłata
maturalna oraz koszty nauki języka polskiego podlegają zwrotowi na rzecz
zainteresowanych, należy udzielić odpowiedzi pozytywnej.
OPINIA PRAWNA W SPRAWIE ZAKRESU ZWROTU KOSZTÓW NAUKI DZIECI ŻOŁNIERZA ZAWODWEGO
PEŁNIĄCEGO ZAWODOWĄ SŁUŻBĘ WOJSKOWĄ POZA GRANICAMI KRAJU
Zakresem opiniowanego zagadnienia jest rozwiązanie zawarte w
§ 14 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 25 maja 2004 roku w sprawie pełnienia
zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa (Dz. U. Nr 140, poz. 1479,
ze
zm.) w brzmieniu aktualnym nadanym rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 04
marca 2008 roku zmieniającym rozporządzenie w sprawie pełnienia służby poza
granicami państwa (Dz. U. Nr 53, poz. 313)
STAN FAKTYCZNY:
Syn zainteresowanych uczęszcza do Saint Dominic’s
Interntaional School, która nie zatrudnia nauczyciela języka polskiego,
prowadzi zaś jedynie koordynację nauczania
i pobiera opłatę za nauczanie 6
przedmiotów, a w tym języka polskiego, który jest objęty programem i stanowi
obowiązkowy przedmiot maturalny. Jednocześnie zainteresowani zmuszeni byli
znaleźć nauczyciela posiadającego uprawnienia
w zakresie egzaminu IB (matura
międzynarodowa). Szkoła została wyznaczona decyzją Ministra Obrony Narodowej
jako szkoła szczebla średniego, z tytułu nauki
w której przysługuje żołnierzowi
zawodowemu zwrot poniesionych na ten cel kosztów.
W szkole ponadto poza odpłatnością za naukę osobno pobierane
są opłaty za tak zwane testy kompetencyjne, które mają charakter obowiązkowy.
Złożenie egzaminu maturalnego jest warunkiem koniecznym
ukończenia szkoły,
co jest oczywiste.
W związku z uzyskaniem odmowy zwrotu kosztów nauki języka
polskiego oraz co istotne zwrotu opłaty egzaminacyjnej z tytułu matury i testów
kompetencyjnych, zainteresowani zwrócili się o zajęcie stanowiska w przedmiocie
zasadności tej odmowy ze strony właściwych organów wojskowych.
STAN PRAWNY:
W omawianej kwestii zastosowanie znajduje:
- art. § 14 ust. 1 – 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 25 maja 2004 roku
w
sprawie pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami kraju (Dz. U. Nr
140, poz. 1479, ze zm.) w jego brzmieniu nadanym przez § 1 pkt. 8
rozporządzenia zmieniającego wskazanego wyżej (Dz. U. Nr 53, poz. 313)
KONKLUZJA:
Zgodnie z § 14 ust. 1 cytowanego wyżej rozporządzenia Rady
Ministrów w jego aktualnym brzmieniu, żołnierzowi wyznaczonemu do pełnienia
zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa przysługuje, zwrot opłat za
naukę dzieci w szkole typu podstawowego, gimnazjalnego i średniego, z wyjątkiem
studiów wyższych. Wskazanej przez szefa (dyrektora, dowódcę, komendanta) jednostki
organizacyjnej finansującej pełnienie służby poza granicami państwa w
uzgodnieniu ze Szefem Sztabu Generalnego WP lub dyrektorem, o którym mowa w § 8
ust. 2 (departamentu MON organizującego pełnienie służby poza granicami
państwa).
§ 14 ust. 3 cytowanego rozporządzenia zawiera wyłączenia z
obowiązku pokrywania kosztów nauki – nie podlega zwrotowi na pisemny i
udokumentowany wniosek żołnierza:
- koszt podręczników
- przyborów szkolnych
- odzieży szkolnej
- wyżywienia
- indywidualnych dojazdów do szkoły
- opłaty za zajęcia ponadobowiązkowe
- wycieczki ponadobowiązkowe
Ustępy kolejne, to jest od 4-7 nie mają w sprawie znaczenia.
Nawiązując do stanu faktycznego niniejszej sprawy należy
zauważyć, iż syn zainteresowanych odbywa naukę w szkole wskazanej decyzją
organu upoważnionego do wskazywania takiej szkoły w oparciu § 8 ust. 2
cytowanego rozporządzenia.
W ramach programu nauczania w tej szkole, który
musiał być przecież być znany
w chwili podejmowania decyzji o wskazaniu tej
szkoły jako właściwej dla nauczania dzieci żołnierzy pełniących zawodową służbę
wojskową poza granicami państwa, jest język polski, który jest przedmiotem
obowiązkowym w tej szkole. Koszty nauki języka polskiego zatem jako przedmiotu
obowiązkowego nie mieszczą się w kategorii wyłączeń, o których mowa w § 14 ust.
3 omawianego rozporządzenia. Zainteresowani nie ubiegają się bowiem ani o zwrot
kosztów podręczników, ani przyborów szkolnych, ani odzieży szkolnej, ani
wyżywienia, czy indywidualnych dojazdów do szkoły,
nie żądają także zwrotu
opłaty za zajęcia ponadobowiązkowe, albowiem język polski jest obowiązkowym
przedmiotem programowym, zaś jego zaliczenie warunkuje ukończenie szkoły. Zwrot
kosztów nauczania przedmiotów obowiązkowych, nie jest
w świetle § 14 ust. 1
uzależniony od szczególnej formy nauczania. O tym zaś, czy dany przedmiot jest
obowiązkowy, czy też nie, decyduje wyłącznie program nauczania w danej szkole,
o ile jest to tak jak w niniejszym przypadku szkoła wskazana przez właściwy
organ. Stąd jedynie w kategoriach nieporozumienia należy traktować odmowę
zwrotu kosztów nauczania języka polskiego syna zainteresowanych.
W świetle § 14 ust. 1 i 3 należy także zauważyć, iż zwrotowi
jako koszty nauki podlegają także wszelkie poniesione koszty egzaminów
obowiązkowych objętych programem nauczania jeżeli są one odpłatne osobno.
Dzieje się tak dlatego, iż Rada Ministrów w rozporządzeniu nie określa tego aż
tak szczegółowo i nie wyodrębnia kosztów egzaminów obowiązkowych jako nie podlegających
zwrotowi w ust. 3 § 14. Należy bowiem zauważyć, iż wyliczenie z § 14 ust. 3 ma
charakter katalogu zamkniętego (enumeracja zupełna), a więc dokonując jego
interpretacji a contrario (poprzez przeciwieństwo), należy uznać, iż skoro
jakaś odpłatność nie została wymieniona jako nie podlegająca zawrotowi na rzecz
zainteresowanego w ust. 3 § 14, to podlega zwrotowi. Nie podlegają bowiem
zwrotowi wyłącznie te wymienione w § 3 ust. 14, nie inne. Powyższe jest
niezależne od uznania organów wojskowych. Zwrot zaś kosztów w przypadku
udokumentowania wniosku, jest jedyną przesłanką dokonania ich zwrotu.
Odnośnie egzaminu maturalnego, należy zauważyć, iż jeżeli
jest to egzamin obowiązkowy, to jest uzależnione od jego pozytywnego złożenia
jest ukończenie nauki w szkole, jako iż jego koszt poniesiony przez
zainteresowanego nie jest objęty wyłącznie z ust. 3 § 14 rozporządzenia, to
niezależnie od uznania organów wojskowych i niezależnie od tego, czy w kraju ma
on charakter odpłatny, czy też nie, koszty poniesione na opłatę egzaminacyjną,
podlegają zwrotowi zainteresowanego, albowiem jest to element kosztów
obowiązkowego nauczania w szkole wyznaczonej przez właściwy organ wojskowy
Reasumując, na przedstawione pytanie, to jest czy opłata
maturalna oraz koszty nauki języka polskiego podlegają zwrotowi na rzecz
zainteresowanych, należy udzielić odpowiedzi pozytywnej.
dochodowym od osób fizycznych, zaś nadwyżka ponad tę kwotę będzie opodatkowana
zryczałtowanym podatkiem w wysokości 10%, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt. 2
tej ustawy.
Zapraszamy Państwa do zapoznania się z nowościami Naszej Kancelarii
Radca Prawny Jacek Kotowicz